สถาปัตยกรรมองค์กร ตอนที่ 1: แผนที่ที่ทำให้ระบบในโรงงานไม่ต่างคนต่างทำ
สถาปัตยกรรมองค์กรคืออะไร สี่ชั้นที่ต้องมองให้ครบ สี่ขั้นของการทำ และตารางสำรวจสภาพปัจจุบันที่ใช้ในโรงงานได้ทันที
เผยแพร่
โรงงานส่วนใหญ่ไม่ได้ขาดระบบ แต่มีระบบมากเกินไปจนไม่มีใครเห็นภาพรวม ฝ่ายผลิตมีโปรแกรมของตัวเอง คลังมีอีกตัว งานซ่อมบำรุงใช้ Excel และรายงานผู้บริหารต้องมีคนรวบรวมตัวเลขด้วยมือทุกสิ้นเดือน สถาปัตยกรรมองค์กร (Enterprise Architecture หรือ EA) คือวิธีวาดแผนที่ของทั้งหมดนี้ แล้วใช้แผนที่นั้นตัดสินใจว่าจะสร้าง ซื้อ เชื่อม หรือเลิกใช้ระบบไหน
บทความชุดนี้มี 5 ตอน สรุปจากวิชาการจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลเชิงกลยุทธ์ที่ผมเรียนในระดับปริญญาโท และเล่าว่าผมนำแต่ละส่วนไปใช้กับโรงงานอย่างไร ตอนนี้เป็นภาพรวม
ปัญหาที่สถาปัตยกรรมองค์กรแก้
ในตำราเรียกปัญหานี้ว่า IT silo คือระบบที่ต่างคนต่างทำ อาการที่ผมเห็นในโรงงานตรงกับที่ตำราบรรยายแทบทุกข้อ
- แต่ละแผนกรายงานตัวเลขเดียวกันได้ไม่ตรงกัน เพราะดึงจากคนละระบบ
- ข้อมูลชุดเดียวต้องคีย์ซ้ำหลายที่ ผิดพลาดง่าย และช้ากว่าที่ผู้ตัดสินใจต้องการ
- ซื้อระบบใหม่มาแล้วพบว่าทำงานซ้ำกับของเดิม
- ฝ่ายไอทีกลายเป็นคอขวด ทุกเรื่องต้องรอคิว
สถาปัตยกรรมองค์กรแก้ปัญหานี้โดยทำให้เป้าหมายของธุรกิจกับการใช้ไอทีไปในทางเดียวกัน ผลลัพธ์ที่จับต้องได้คือ พิมพ์เขียวองค์กร (enterprise blueprint) ที่ใช้เป็นแผนที่และแผนงานของการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัล
สี่ชั้นที่ต้องมองให้ครบ
สถาปัตยกรรมองค์กรแบ่งเป็นสองฝั่ง ฝั่งธุรกิจเป็นตัวนำ ฝั่งไอทีเป็นตัวตาม
| ชั้น | ตอบคำถาม | ตัวอย่างในโรงงาน |
|---|---|---|
| ธุรกิจ | ต้องการอะไร ใครทำ ทำอย่างไร | เป้าส่งของตรงเวลา โครงสร้างแผนก ขั้นตอนตั้งแต่รับแผนถึงส่งของ |
| แอปพลิเคชัน | ใช้โปรแกรมอะไรช่วยงานแต่ละขั้น | MES บนเว็บและมือถือ ระบบคลัง ระบบแจ้งซ่อม |
| ข้อมูล | ข้อมูลอะไร อยู่ที่ไหน ใครเป็นเจ้าของ | รหัสล็อต ใบสั่งงาน ทะเบียนเครื่องจักร |
| เทคโนโลยี | รันอยู่บนอะไร เชื่อมกันอย่างไร | เซิร์ฟเวอร์ เครือข่ายในโรงงาน ระบบสำรองข้อมูล |
ทั้งสี่ชั้นครอบด้วยการจัดการการเปลี่ยนแปลงและธรรมาภิบาล ซึ่งเป็นส่วนที่ทำให้พิมพ์เขียวไม่ถูกวาดครั้งเดียวแล้วทิ้งไว้ในลิ้นชัก ผมจะเล่าส่วนนี้ในตอนที่ 4
ข้อที่ผมชอบที่สุดในแนวคิดนี้คือ ไม่จำเป็นต้องใช้เทคโนโลยีกับทุกขั้นตอน ถ้างานมี 20 ขั้น อาจใช้ระบบช่วยแค่ 5 ขั้นแรกที่คุ้มค่าที่สุด ส่วนที่เหลือรอให้พร้อมก่อน
สี่ขั้นของการทำ
- ศึกษาวิสัยทัศน์ พันธกิจ ค่านิยม และโครงสร้างองค์กร เพื่อเห็นภาพรวมก่อน ยังไม่ต้องลงรายละเอียดทุกเรื่อง
- สำรวจสภาพปัจจุบัน (as-is) ว่ามีงานอะไร ใครรับผิดชอบ ใช้แอปอะไร ข้อมูลอยู่ที่ไหน และมีปัญหาอะไร
- ออกแบบสภาพที่ต้องการ (to-be) ได้รายการทางแก้ทั้งหมด และพิมพ์เขียวที่เห็นภารกิจหลัก ภารกิจรอง โครงสร้างพื้นฐาน และแอปทั้งหมดในหน้าเดียว
- สรุป นำเสนอ และพัฒนาต่อเนื่อง เป็นเอกสารโครงการที่มีขอบเขต ระยะเวลา ผลที่คาดว่าจะได้ และมาตรฐานเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง
ตารางสำรวจสภาพปัจจุบัน: เครื่องมือที่ผมใช้บ่อยที่สุด
ขั้นที่ 2 ใช้ตารางจัดวางธุรกิจกับไอที (business and IT alignment worksheet) หนึ่งแถวต่องานหนึ่งงาน ผมปรับคอลัมน์ให้เข้ากับโรงงานแบบนี้
| งาน | เป้าหมาย | เจ้าของงาน | ระบบที่ใช้ | ข้อมูลที่ใช้ | ปัญหาและความต้องการ |
|---|---|---|---|---|---|
| บันทึกผลการผลิต | รู้ยอดผลิตภายในกะ | ฝ่ายผลิต | ใบงานกระดาษ + คีย์ย้อนหลัง | ล็อต เครื่อง จำนวน | ข้อมูลช้าหนึ่งวัน คีย์ผิดบ่อย |
| แจ้งเครื่องจักรขัดข้อง | ซ่อมให้เร็ว | ซ่อมบำรุง | โทรศัพท์ + สมุด | รหัสเครื่อง อาการ | ไม่มีประวัติ วิเคราะห์ซ้ำไม่ได้ |
| เบิกอะไหล่ | ของพอใช้ ไม่ค้างสต็อก | คลัง | ระบบคลังเดิม | รหัสอะไหล่ จำนวน | รหัสเครื่องไม่ตรงกับระบบซ่อม |
ตารางแค่สามแถวนี้บอกงานถัดไปได้แล้ว แถวแรกคือฟอร์มที่ควรย้ายขึ้นมือถือก่อน แถวที่สองกับสามบอกว่าต้องมีทะเบียนเครื่องจักรกลางที่ทุกระบบใช้ร่วมกัน ผมเล่าเรื่องนี้ต่อในตอนที่ 3
ตำราประมาณว่าองค์กรหนึ่งมีแผ่นออกแบบลักษณะนี้ราว 25–35 แผ่น แต่ละแผ่นจะกลายเป็นกล่องหนึ่งกล่องในพิมพ์เขียว
สิ่งที่ผมเรียนรู้จากการใช้จริง
- เริ่มจากธุรกิจเสมอ ทุกครั้งที่ผมข้ามไปคุยเรื่องระบบก่อน งานจะวนกลับมาที่คำถามว่า "แล้วโรงงานต้องการอะไร" อยู่ดี
- ตารางสำรวจต้องกรอกที่หน้างาน คำตอบในห้องประชุมกับสิ่งที่คนทำจริงที่หน้าเครื่องมักไม่ตรงกัน
- พิมพ์เขียวหน้าเดียวคุยกับผู้บริหารได้ดีกว่าเอกสาร 50 หน้า ผู้บริหารต้องการเห็นว่าจะลงทุนอะไรก่อน และลงทุนแล้วได้อะไร
- ไม่ต้องทำครบทั้งองค์กรในรอบแรก เลือกหนึ่งสายการผลิตหรือหนึ่งกระบวนการ ทำให้เห็นผล แล้วขยาย
ตอนต่อไปจะลงรายละเอียดชั้นธุรกิจและแอปพลิเคชัน ว่าเลือกแอปให้เหมาะกับหน้างานอย่างไร เช่น ทำไมงานที่หน้าเครื่องควรเป็นแอปมือถือที่ทำงานได้แม้สัญญาณไม่ดี
อ้างอิง
ดนัยรัฐ ธนบดีธรรมจารี และ วรัญญา ปุณณวัฒน์. (2565). การออกแบบสถาปัตยกรรมองค์กร. ใน ประมวลสาระชุดวิชาการจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลเชิงกลยุทธ์. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. ISBN 978-616-16-2818-5
The Open Group. The TOGAF Standard. https://www.opengroup.org/togaf
บทความนี้เป็นการสรุปและตีความของผมจากการนำไปใช้จริง ภาพประกอบวาดขึ้นใหม่ ตารางตัวอย่างเป็นตัวอย่างประกอบ ไม่ใช่ข้อมูลของบริษัท